خیالت
✖ ســ ـوز مے آمد…{ ســـرد }ــَم شد ،
بـــ ☂ــرف بــود و بــ ــرف…
بافــتم و بافـــتم. . .
تارهاے “رویا ” را به جاלּ پودهاے “ڪمبود”. . .
ڪم בاشتمت…!
بافتم… رج بــﮧ رج…
“ خیالت ” را…
بر تـלּ ِ عریاלּ ِ “ تنهاییم ”…
و…انگار بوבے . . .
گرم ڪـﮧ نــﮧ ،
آب شــבم از شرم ِ { حضورت }. . . ✖

+ نوشته شده در جمعه بیستم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 9:48 توسط sahar
|